Τώρα που έχει περάσει κάποιο διάστημα από τις επιθέσεις των σκύλων με τις γνωστές συνέπειες θα ήθελα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις.
Από όσο κατάλαβα όλες οι επιθέσεις έχουν γίνει σε "ουδέτερο" έδαφος. Δεν ήταν ο χώρος ευθύνης του σκύλου (πχ αυλή του) ούτε μπήκαν σε ιδιωτικό χώρο, σε ξένο χώρο. Ξανά λέω, αν κατάλαβα καλά.
Οι σκύλοι σε ουδέτερο χώρο είναι συνήθως αδιάφοροι και εύκολα "δίνουν τόπο στην οργή" και προτιμούν να φύγουν αφού δεν υπάρχει λόγος για εντάσεις μιας και δεν έχουν κάτι να προστατέψουν.
Μην μπερδεύεστε, όταν τους έχετε στο λουρί το γεγονός ότι δεν έχουν διαφυγή και η θέληση τους να σας προστατέψουν τους κάνουν νευρικους ή και επιθετικούς.
Όταν είναι μόνοι τους θα προτιμήσουν να φύγουν. Όλα τα ζώα. Τα ζώα δεν κάνουν καυγάδες για τον καυγά. Θα πρέπει να υπάρχει ζωτικής σημασίας λόγος για να κάνουν επίθεση ή να νιώθουν εγκλωβισμένα.
Και οι επιθέσεις από τα αδέσποτα γίνονται γιατί έχει παραβιαστεί ο χώρος τους όπως αυτά τον έχουν ορίσει. 200μ πιο κάτω αν τα συναντήσουμε δεν θα κάνουν τίποτα.
Και ένα μηχανάκι πχ δεν το κυνηγούν σε.... όλη την Ελλάδα αλλά μέχρι να το "βγάλουν" από τον χώρο ευθύνης τους.
Το πρόβλημα δημιουργείται από 2 παράγοντες. Όταν ο σκύλος δεν είναι επαρκώς κοινωνικοποημενος και βλέπει τα πάντα σαν εχθρό. Και όταν αντί να τον πάμε βόλτα του ανοίγουμε την πόρτα να πάει μόνος του.
Από την διαδικασία αυτή διευρύνει τον χώρο ευθύνης του και πλέον ότι κινηθεί εκεί μέσα είναι πιθανός στόχος. Είναι εντελώς στην κρίση του.
Αυτοί είναι οι σημαντικότερο παράγοντες για...εκτός έδρας επιθέσεις. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε.
Πως μεγάλωσα τον σκύλο μου, πως διαμόρφωσα τον χαρακτήρα του, τι θέλω από αυτόν, γιατί τον έχω κλπ κλπ τα γνωστά.
Εγώ θα σας ζητούσα κάτι έστω και σαν χάρη. Ότι σκύλο κι αν έχετε, για οποίο λόγο κι αν τον έχετε, όσο κι αν νομίζετε ότι ξέρετε από σκυλιά μιλήστε με εκπαιδευτή όσο είναι κουτάβι.
Έστω 1-2 φορές, μην κάνετε εκπαίδευση. ΜΙΛΗΣΤΕ!